คนเรา ทำไมบางคนเกิดมารวยเพรียบพร้อม บางคนเกิดมาแบบไม่มีอะไร แม้แต่ที่ซุกหัวนอน?

วันนี้ Akash หนุ่มนักศึกษาหน้าตาจิ้มลิ้ม ??‍♀️พาเราเข้าไปยังอีกโลก โลกที่ต่างกะห้องนอน St. Regis suite ราวกับฟ้ากับดิน อย่างที่สัญญาไว้ highlight ของ Mumbai สำหรับเราก้อคือที่นี่ “สลัมดาราวี”…

พอพูดถึงสลัมก้อไม่ต้องมีคำอธิบายมาก แต่สลัมที่นี่ ไม่เหมือนสลัมที่อื่นตรงที่ มันไม่ใช่แค่ชุมชุนแออัดที่คนพักอาศัยอยู่รวมกันเป็นจำนวนมากในพื้นที่แคบๆ แต่มันเป็นยังเป็นที่ทำงาน ทำมาหากิน ที่เรียนของคนในนั้นอีกด้วย คนในนี้ ใช้ชีวิตตั้งแต่เช้าจดเย็นในสลัมแห่งนี้ ที่มาของแต่ละคนสวนใหญ่มาจากหมู่บ้านอันห่างไกล เข้ามาในสลัมแห่งนี้เพื่อ ทำงานหาเงิน!! ในนี้ มีโรงงานเป็นพันๆ โรงงานตั้งอยู่ ส่วนใหญ่จะเป็นโรงงาน recycle ขยะ, โรงงานทอผ้า และโรงงานเครื่องหนัง คนที่อยู่ที่นี่ กิน นอน ทำงาน และใช้ชีวิตในพื้นที่เดียวกัน คือไม่ต้องออกไปไหนกันเลย เราเดินเข้าไปข้างใน ลัดเลาะตามตรอกซอกซอยที่เต็มไปด้วยขยะ หนูวิ่งกันพลุกพล่านสนุกสนาน มีบ่อน้ำเน่าขังมากมาย แต่คนก้อใช้ชีวิตกันอยู่ที่นี่แบบเป็นเรื่องธรรมดา บางคนนั่งคัดขยะ บางคนนั่งบดขยะ บางคนทำลังทำความสะอาดหนัง ลุงคนนั้นกำลังเย็บผ้า ลุงอีกคนก้อใช้กรรไกรตัดผ้าอย่างปราณีต ข้างๆ ก้อมีลุงอีกคน กำลังอาบน้ำแปรงฟัน สระผมอยู่ ป้าข้างๆ ก้อกำลังล้างจานซักผ้าอยู่ ผนังระหว่างทางเดินแปรสภาพเป็นราวตากผ้า ราวกับว่าในพื้นที่ 1 ตารางเมตร ทุกอย่างสามารถเกิดขึ้นได้ ถึงกระนั้น ทุกคนก้อไม่ได้มีสีหน้าหดหู่แต่อย่างใด ยิ้มแย้ม ส่งเสียงทักทายเราเป็นระยะๆ

Akash เล่าให้ฟังว่า คนที่นี่มาจากในหมู่บ้านอันห่างไกลซึ่งปกติแล้วก้อเป็นชาวนา ปีนึง สามารถทำนาได้ไม่กี่เดือน ฝนไม่ตกก้อไม่มาสามารถทำได้ เค้าจึงเข้ามาในเมือง ในสลัมแห่งนี้ เพื่อทำงาน เค้ามีความสุขที่ได้ทำงาน ได้เงินไปเลี้ยงครอบครัว คนที่เป็นเจ้าของโรงงานส่วนใหญ่ก้อเคยเป็นคนมาที่นี่มาก่อน พอเก็บเงินได้ ก้อตั้งเป็นโรงงานเอง ทุกคน background เหมือนๆกัน เลยไม่มีใครต้องอิจฉาใคร ที่นี่เป็นที่ที่ปลอดภัยมาก Akash บอกอย่างนั้น เราสัมผัสได้ด้วยตัวเอง คือคุณชายเปิดกระเป๋าเป้ไว้แล้วไม่ได้ปิด มีลุงแก่ๆ คนนึงเดินมาสะกิดบอกว่า กระเป๋าไม่ได้ปิด ด้วยเหตุนี้ บางคนถึงกับเอาครอบครัวมาอยู่ด้วยเลย เพราะเป็นสถานที่ปลอดภัย ทุกคนใช้ชีวิตอย่างมีความหวัง ว่าความพยายามทำงานหนักในสลัมแห่งนี้ สุดท้ายเค้าจะได้เงินเพียงพอที่จะไปเปิดกิจการของตัวเอง และจะได้ไปจากที่นี่ ดังนั้น ที่สลัมนี้ จึงเป็นแค่ “บ้านชั่วคราว” ของเค้าเท่านั้น

Akash พาเราเดินลัดเลาะจนไปถึงห้องแคบๆ ผนังดำๆสกปรกๆ พื้นลื่นๆ ดำๆ มีถังขนาดถังน้ำมันขนาดใหญ่วางอยู่เป็นสิบถัง ถุงกระสอบอีกหลายสิบใบ เค้าว่าที่นี่คือโรงงานแพ็คสบู่ Akash บอกว่างานแพ็คสบู่เป็นงานที่ได้เงินน้อยที่สุดในบรรดางานอื่นๆ ในสลัมแห่งนี้ เพราะไม่ต้องใช้ skill อะไรมาก แค่ตัดสบู่ตามแบบ แล้วเอากระดาษห่อเป็นอันเสร็จ สบู่ก้อเป็นสบู่ที่ผสมสารเคมี เป็น waxๆ ใช้สำหรับล้างเครื่องยนต์เท่านั้น เอามาฟอกตัวไม่ได้เพราะเป็นสารพิษ เราเดินเข้าไปคุยกับคนงานข้างใน มีคนนึงมาจากพาราณสีด้วย!!! เหยยยย เมืองสุดแสนประทับใจของเราเลยอ่ะ! ❤️ เค้ามาทำงานที่นี่ 2 ปีแล้ว กินข้าว ทำงานและ นอนในห้องนี้! Akash ชี้ให้ดูว่านางมีมือถือไฮโซกว่าของเค้าซะอีก เป็นรุ่นที่เล่น FaceTime ไรงิได้ เวลาพักงานก้อจะได้คุยกะครอบครัวเห็นหน้ากัน อยู่ที่นี่ สัญญาณ 4G ก้อแรง เลยไม่คิดจะออกไปไหน ตั้งหน้าตั้งตาทำงานเพื่อซักวันเก็บเงินได้ก้อนนึง ก้อจะได้กลับบ้านเอาเงินไปให้ลูกเมีย ?‍?‍?

จบทริป เรากลับมาพร้อมกับความคิดที่ว่า คนเราจะยึดติดไปทำไม ทุกสิ่งล้วนเป็นสิ่งชั่วคราว มันมาเด๋วมันก้อไป เราพยายามทำสิ่งที่อยู่ตรงหน้าให้ดีที่สุด มีความสุขกับชีวิตปัจจุบันให้มากๆ คิดถึงคนที่เรารักและรักเรามากๆ แค่นี้ก้อนับว่าเป็นชีวิตที่สมบูรณ์

ที่ไหนก้อมีความสุขได้ แม้แต่ในบ้านชั่วคราวแห่งนี้ ที่ที่มีชื่อว่า “สลัมดาราวี” ❤️


 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *